Het prachtige gebouw met zijn aquariumexpositie neemt een bijzondere plaats in. Het gebouw is van 1931 en het oorspronkelijke doel was om aquaria op te stellen om alle zoetwaterbiotopen te tonen van de Franse koloniën.
Frankrijk was een koloniale macht vanaf de 17e eeuw tot de jaren 60 van de 20e eeuw. Het restant van dit enorme koloniale rijk is tegenwoordig onderverdeeld in vier overzeese departementen, bestaande uit Frans West Indie, Reunion in de Indische Oceaan, Frans-Guyana, Frans Polynesie, de Franse Zuidelijke en Arctische gebieden, Nieuw Caldonie, Mayotte in de Indische Oceaan en Saint Pierre en Miquelon bij Newfoundland.
Omdat de Franse koloniën samen meer dan 10% van de tropische riffen hebben, heeft de huidige curator van de aquariumtentoonstelling besloten om ook zoutwater aquaria tentoon te stellen.
Op dit moment is 70% van de aquaria zoetwater en 30 % met zoutwater.
Na de huidige tentoonstelling die tot 7 september aanstaande loopt, zal er een tentoonstelling komen van koraalriffen.
Als resultaat zullen er diverse bestaande zoetwateraquaria omgebouwd worden tot zoutwateraquaria. Het museum heeft diverse samenwerkingsverbanden met andere publieke aquaria en musea in Frankrijk en op deze wijze worden soorten uitgewisseld.
De aquaria hebben redelijke afmetingen, maar voor sommige soorten zijn ze eenvoudigweg te klein. Jaren geleden hebben zij een zeer jong exemplaar van een luipaardhaai aangeschaft.
De Stegostoma fasciatum. Deze haai is bijzonder vanwege zijn prachtige uiterlijk, waarvan de staart ruim 50 % van zijn totale lengte uitmaakt. In het engels is zijn populaire naam Zebrahaai.
De jongen komen uit het ei dat een afmeting heeft van 17x8x5 centimeter. Bij de geboorte zijn de haaien 20 tot 36 centimeter en zijn uniek getekend. Ze zijn donkerbruin bovenop en geelgekleurd van onderen, met verticale gele strepen en stippen die de zwarte “zadels” scheiden. Als de dieren tussen de 50 en 90 centimeter worden veranderd de tekening in kleine bruine stippen op een geel lijf.
De haai is volwassen bij een lengte van 150 tot 180 centimeter. De maximale maat ligt op 350 centimeter. De meeste worden echter niet langer dan 250 centimeter.
De haaien komen voor tot op een diepte van ruim 60 meter. De jonge gestreepte exemplaren worden zelden gezien, waarschijnlijk verblijven zij op diepten rond de 50 meter. De foto’s van het prachtige exemplaar dat Andre en ik brachten naar Palais de Porte Doree in Parijs, zijn in dat opzicht bijzonder te noemen.
Openbare aquaria hebben zich aan reglementen te houden in dierentuinbesluiten zijn opgenomen. Sterk vereenvoudigd zijn de basisregels het bieden van een natuurlijke omgeving en in het geval van grotere soorten zijn er ook regels over minimale maten waaraan een aquarium moet voldoen.
Omdat de huidige Stegasoma Fasciatium te groot was geworden is deze verhuisd naar een groter publiek aquarium in Frankrijk en kon De Jong Marinelife, die zich heeft gespecialiseerd in het leveren van grotere soorten zoals haaien, de jonge Stegasoma Fasciatium leveren.
Om te voorkomen dat het dier zijn transport water zou vervuilen heeft het twee dagen voor transport niet gegeten. De relatief korte trip maakte bijzondere maatregelen overbodig dus was het zaak de juiste temperatuur aan te houden en het water zuurstofrijk te houden.
Dit is prima gelukt en onderweg hebben we vier controles uitgevoerd. Dat lijkt misschien wat veel, maar door regelmatige controle kun je direct ingrijpen mocht dit nodig zijn.
Het uitpakken en overwennen ging prima en daarna heeft de curator ons rondgeleid door het aquarium. We waren er op een maandag en op deze dag is het aquarium voor publiek gesloten. We kregen daardoor “rustig” de gelegenheid om alles te bewonderen.
Nu zijn wij echte zoutwateraquarianen en het was duidelijk dat de zoetwateraquaria inderdaad de overhand hebben. Het moet gezegd dat de liefhebber van Afrikaanse biotopen hier helemaal aan zijn trekken komt. De zoutwateraquaria zagen er keurig verzorgd uit en voor een publiek aquarium dat met gelimiteerde budgetten moet werken, zeer gezond en fraai.
De koralen zien de vrij groot en goed uit en de vissen waren allemaal prachtig op kleur. Een direct resultaat van gevarieerd en vers voer rijk aan vitaminen.
Een vis in het bijzonder is het vermelden waard. Toen de vis net aan 1 centimeter groot was kreeg het aquarium hem in handen. Nu is de vis het natuurlijke formaat van ruim 70 centimeter. Hij glanst van gezondheid, de Naso unicornis.
De buitenzijde van het pand is werkelijk zeer indrukwekkend. Allerlei taferelen en voorstellingen van dieren, van origine uit de koloniën worden afgebeeld. Ook de entree is met zijn enorme hoge planfonds en mozaïekinleg op de vloeren geven het geheel een voorname uitstraling.
De aquaria zelf verraden wel dat dit complex al heel wat jaren bestaat. Op veel van de voorruiten zijn krassen zichtbaar. In het centrum van het gebouw zie je een enorme kuil waar krokodillen hun plek hebben.
Als je interesse uitgaat naar zoetwater “Afrika” biotopen en zoutwateraquaria, wil ik zeker het aquaria voor een bezoek aanbevelen als je in Parijs bent.

