Met Andre van Aquatropicana maakte ik een wel heel bijzondere trip. Voor De Jong Marinelife te Spijk (gem. Lingewaal) haalden wij een aantal haaien op vanaf luchthaven Schiphol om ze enkele dagen erna te vervoeren naar Biarritz (Frankrijk) en O grove (Spanje).
De haaien die vanuit Zuid Afrika naar Schiphol werden gevlogen waren zogeheten Sand Tiger haaien, Odontaspis taurus.
Er zijn verschillende populaire namen voor deze haaiensoort in de omloop. De soort komt in diverse zeeën bij Australië, Zuid Afrika, Zuid Amerika, Japan, India, en China voor. In het vanggebied bij Zuid-Afrika noemen ze deze haai ragged tooth.
De Sand Tiger haaien zijn gewilde dieren voor publieke aquaria wereldwijd omdat deze soort vrijwel altijd met zijn bek open zwemt waardoor je heel duidelijk de vervaarlijke tanden ziet.
Ze zien er voor bezoekers dan ook heel spectaculair uit!
De haai heeft een bruin/grijze met lichtere of zelfs witte plekken aan de onderkant.
De jonge exemplaren zijn te herkennen aan lichte vlekken aan beide zijkanten achteraan op het lijf en de staart die verdwijnen naarmate zij volwassen worden.
De bovenste twee vinnen zijn vrijwel even groot.
De staart is vrij lang en pijlvormig met een haakvorming aan het eind. De sand tiger haai baart twee levende jongen van ongeveer een meter lang en uiteindelijk groeien deze dieren vrij snel naar een maximale lengte van 3,2 meter.
Haaien van deze afmetingen zin zeer indrukwekkend. Er gaan diverse verhalen over ontmoetingen met deze haaien de ronde, maar in het algemeen worden deze dieren als ongevaarlijk voor mensen beschouwd.
Het is voor vangers en verzorgers wel van belang het gevaar van de tanden te onderkennen. Deze soort heeft drie rijen tanden achter elkaar staan en deze tanden staan willekeurig naar voren en naar achter gericht.
De tanden zijn voorzien van een soort scherpe weerhaken waardoor het raken van deze tanden alleen al kan zorgen voor vervelende wonden.
Het is iets waar Andre vooral rekening mee moest houden als hij de bak inging om de haaien te vangen bij aflevering. Hierover verderop meer.
Aan het begin van de week werd een vrachtwagen gehuurd om de bijzondere zending op te halen van Schiphol.
Ook al weet je theoretisch exact wat je besteld hebt is het altijd weer een verassing wat je ontvangt en hoe het bezorgd wordt.
Dit geldt dan vooral voor de wat ongewonere zending van exporteurs waar geen importen op frequente basis mee wordt gedaan.
Videobeelden Fragment Haaienkist
De zending bestond uit een viertal haaien die allemaal in een forse kist waren ondergebracht.
De grote ronde kunststof ton van 3200 liter inhoudt met een houten bekisting was voorzien van een grote waterzak ter grootte van de ton waar de haaien in zwommen. Omdat zuurstofflessen niet meer vervoerd mogen worden bij deze transporten was de kist voorzien in een aantal luchtpompen die op batterijen functioneerden en zo zuurstof bij de dieren bracht.
Iedereen was het er over eens dat de haaien verantwoord en professioneel vervoerd waren.
In tegenstelling tot bijvoorbeeld Black Tip haaien die stress gevoelig zijn, zijn de Sand Tigers van natuurlijke rustige dieren.
Dit maakt de kans op een succesvol vervoer vele malen groter dan de gevoeliger soorten.
Na de douane controle op inhoudt en de papierwinkel werd de zending vrij gegeven, en met een grote heftruck werd de kist van een geschatte 3500 kilo bruto in de vrachtwagen getild.
Bij het vervoeren van haaien is de rijstijl van de chauffeur van het grootste belang.
Het komt er op neer dat je het watervolume zo stabiel mogelijk houdt bij het rijden. Dit klinkt makkelijk maar dat is het niet. Probeer maar eens met een emmer water in je auto te rijden en geen water te morsen!
Vooral bij het optrekken en remmen gaat het water schommelen. Met een aangepaste rijstijl kun je deze schommelingen opvangen en wegwerken
Als de haaien door te bruuske schommelingen in paniek zouden raken, zwemmen zij zich dood tegen de wanden, alle reden om deze transporten met grote zorg uit te voeren.
Bij aankomst bij de De Jong Marinelife, waren alle voorbereidingen getroffen door Arie de Jong en Richard
Als groothandel is het bedrijf uiteraard geheel voorzien van de faciliteiten om de kleinste en grootste dieren een onderkomen te kunnen bieden totdat zij naar een volgende bestemming gaan.
Voor grotere dieren zoals roggen en haaien is een bassin aanwezig.
Omdat de heftruck niet in staat was om de enorme kist uit de vrachtwagen te tillen, werd deze zo ver mogelijk naar de achterklep getrokken en zijn de haaien met vereende krachten met behulp van een fors net uit de kist gehaald.
Uit de kist gehaald werden zij direct opgemeten en binnen de anderhalve minuut werk per haai zwommen zij in het bassin.
Zodra zij in het bassin waren zwommen zij zeer rustig, alsof er niets gebeurd was, weer rond.
Een prachtig gezicht!
Voor het vervoer van twee van de vier haaien werd gekozen voor het eigen transport van De Jong Marinelife. Achter in de Citroen bus is een Polyester bekisting gemaakt speciaal voor dit soort transporten.
Een pomp zorgt voor watercirculatie en het water wordt via een aantal hoger gemaakte openingen weer retour gebracht. Hierdoor wordt het water verrijkt met zuurstof en is het water in beweging.
Een fors koolfilter is aangesloten om verontreinigingen te absorberen
De haaien hebben voorafgaand aan het transport een aantal dagen geen eten gekregen.
Als ze misselijk zouden worden tijdens transport en de maaginhoud zou in het water komen, betekend dit het einde van de haaien
Ongeveer 1500 liter vers zeewater met een temperatuur van 23 graden was ingebracht en met twee haaien rustig zwemmend kon de trip beginnen.
De eerste bestemming was het Musee de la mer in Biarritz. Zie voor meer informatie, de site van het Musee de la Mer
In de vroege avond om 21.00 vertrokken wij via Gent richting Lille, langs Parijs richting Orleans, Tours en Bordeaux om ongeveer 1200 km later in Biarritz aan te komen.
Biarritz (uitspraak: -rits; Baskisch: Miarritze) is een Franse gemeente aan de Golf van Biskaje en is de hoofdplaats van een kanton in het departement Pyrénées-Atlantiques (64) en de streek Aquitanië. Het ligt in Frans-Baskenland.
De stad telt ongeveer 30.000 inwoners, die Biarrots worden genoemd.
Biarritz is vooral bekend als badplaats en als luchtkuuroord. (bron Wikipedia)
De mensen van het Musee de la mer werden opgetrommeld om te assisteren bij de aflevering van de haai.
De curator kende Andre nog van eerdere transporten en wij werden hartelijk welkom geheten.
De temperatuur van het water in de kist werd gemeten om te bezien in hoeverre deze afweek van de temperatuur van hun eigen aquarium. Dit bleek slechts 0,1 graad te zijn, waardoor geen extra actie noodzakelijk bleek
Om de haaien uit de kist te krijgen is een stretcher gemaakt. Het is de bedoeling deze onder de zwemmende haai te krijgen en zodra het kan deze te liften en uit de kist te tillen.
Om dit karwei te klaren ging Andre op blote voeten en opgerolde broek, onder flinke belangstelling van de medewerkers, de kist in en na twee pogingen lukte het hem om de haai in de stretcher te krijgen. Met wat hulp kon de haai in het witte kunststof krat gebracht worden op weg naar zijn bestemming
Toen de kist met de haai erin naar het uiteindelijke aquarium was gereden, haalde men met een dompelpomp water uit dat aquarium naar de witte kist om het te mengen met het water waar de haai in zwom.
Na diverse gedeeltelijke verversingen van het water werd de haai met vereende krachten in het aquarium gebracht.
Op het korte filmpje is de haai te zien die wij afleverden. Een kwartier nadat hij in het aquarium kwam is het filmpje gemaakt.
Videobeelden Fragment jonge Sand Tiger net in aquarium gebracht
Het bleek niet eenvoudig te zijn om te vertrekken. Om het transport voor de haai zo kort mogelijk te houden waren we naar een ingang gereden die grensde aan een erg schuine op/afrit.
Het totale gewicht van de auto was te veel om er op te kunnen rijden, waardoor de auto vervaarlijk verhitte.
Er was geen andere mogelijkheid om de auto af te laten koelen, zo veel mogelijk water te lozen om de helling op te geraken.
Nadat dit gelukt was heeft de curator van het aquarium ons voorzien van een verse hoeveelheid zeewater.
Het was na alle verwikkelingen al ruim 13.00 geworden en na een verkoelend drankje en het schieten van wat fotos, konden we de reis vervolgen naar de tweede bestemming in Spanje.
Ik vermoed dat er niet veel lezers zijn die deze plaats herkennen. Het ligt dan ook ongeveer 80 a 100 km onder de plaats La Coruna in het uiterste Noord-Westen van Spanje.
O Grove is een gemeente in de Spaanse provincie Pontevedra in de regio Galicië met een oppervlakte van 22 km². Het telt ongeveer 11.000 inwoners. In het dorpje ligt het openbare aquarium Galicia. Voor meer informatie volg deze link, de site van het aquarium Galicia. Vanaf de Spaanse grens reden we via plaatsen als San Sebastian, Bilbao, Santander, Gijon, Santiago de Compostela, Pontevedra naar het plaatsje O grove.
De rit door dit voor ons onbekende Spanje was prachtig.
Het ene weergaloze uitzicht werd afgelost door het andere en ondanks de lange trip hadden we genoeg energie over om ervan te genieten.
Andre en ik hebben de laatste jaren al heel wat trips naar diverse landen gemaakt en iedere reis weer zien we weer bijzondere dingen, in een enkel geval zelfs absurde dingen
Ook deze reis was het weer raak, alleen al op de heenweg zagen we een loslopende hond op de snelweg in Frankrijk, een tweetal jongens midden in de nacht op de snelweg rijdend op de FIETS in Frankrijk en in de omgeving van Orleans zagen we ongelooflijk maar waar een tegemoetkomende vrachtwagen rijdend waarvan de windspoiler op de cabine in de brand stond.
Het zou zo een scène kunnen zijn uit een griezelfilm, in het pikkedonker een vrachtwagen zien rijden die gedeeltelijk brand waarvan de chauffeur op dat moment niets in de gaten heeft!
Voor dat je beseft wat je ziet, ben je te laat met fototoestel of videocamera. Achter deze truck reed de volgende flink met de lichten seinend naar deze wagen.
Hoe het afgelopen is weten we niet, maar dat we weer bijzondere dingen zagen is een feit!
Enige vertraging liepen we op doordat de Spaanse politie na de plaats Bilbao een grootscheepse controle hield. Ook wij werden langs de klant gehaald en ons werd verzocht de wagen te parkeren en uit te stappen.
Omdat wij uit Nederland kwamen werd aangenomen dat wij toch wel wat drugs bij ons zouden hebben.
Nadat Andre de deuren had geopend en de agenten zich vergaapten aan de haai die wij vervoerden werd de sfeer al direct een stuk losser en konden wij, nadat de hashhond in de cabine had geroken en behalve de pindas van Andre geen bijzonderheden aantrof, de reis vervolgen.
Na wat gegeten te hebben rond de klok van inmiddels al weer 20.00 uur, vertrokken we voor het laatste gedeelte van de reis. Geen gemakkelijk gedeelte omdat alle wegen op bergen hoger dan een meter of 600 in dichte mist geneveld waren.
We stopten een enkele keer meer om een lekkere Spaanse koffie te nuttigen en reden stug door naar de bestemming.
Ik had een aantal malen telefonisch contact gehad met de mensen van het aquarium in O grove en zij hadden op mijn verzoek alvast een hotelkamer gevonden voor de nacht. Het zou ongeveer 23.30 zijn bij aankomst en dan scheelde dat weer een zoektocht.
Bij aankomst stonden een zestal personen op ons te wachten en ook hier werden we zeer vriendelijk ontvangen.
Het vangen van de haai ging wat lastiger, maar ook deze jongen werd uiteindelijk in perfecte staat afgeleverd.
Dat ervaring altijd een voordeel heeft werd weer eens duidelijk toen de haai zich vastgebeten had in een aanwezig net en de mensen hem niet los konden krijgen. Andre was inmiddels uit de transportkist geklommen liep naar de haai, pakte hem rustig bij de kop waarna de haai losliet en hij tegelijkertijd de Spanjaarden eventjes sprakeloos liet!
Als je weet hoe druk en snel Spanjaarden praten is dat een hele prestatie.
Videobeelden Fragment overwennen haai
Na een goede nachtrust is een prachtig hotelletje in het centrum, wilde wij de volgende ochtend vroeg een ontbijtje nuttigen en het hotel verlaten.
Wat schetste onze verbazing!, het hotel was leeg er zat niemand bij de receptie en de voordeur zat op slot!
Nu zijn we niet voor 1 gat te vangen en we begaven ons achter de receptie, pakten alle sleutels die we konden vinden en al snel hadden we de juiste.
Deurtje open, Andre en Ron weg, deurtje dicht, sleutel naar binnen en op weg naar huis.
Nadat we de Franse grens hadden bereikt zijn we na een lange dag rijden de nachtrust gaan zoeken in de buurt van de plaats Bordeaux.
Na een paar uurtjes slapen, vertrokken we weer vroeg in de morgen om de laatste 1000 km op de teller te zetten.
Ik moet zeggen dat het leuk klinkt als je de belevenissen zo opschrijft, maar laten we wel zijn.
Het zijn inspannende trips met het nodige risico, gelet op de gevoelige dieren die je vervoert. Het opbrengen van de concentratie bij transport en overzetten van de dieren vraagt best veel.
Toch hebben we het uitstekend naar de zin gehad had ik het voor geen goud willen missen.
Wie weet waar de volgende trips naar toe gaan!
Wil je meelezen, reactie geven of een vraag stellen? Bekijk dan het forum hier Marineaquarium.nl Forum

