April 2008 Tivoli Aquarium, Kopenhagen Denemarken

Tivoli aquarium Kopenhagen, Denemarken.

Het langste aquarium van Europa

Een zeewateraquarium van maar liefst 30 meter lang bouwen. Het levert de titel “het langste aquarium van Europa” op.
Het zeewateraquarium staat in het pretpark Tivoli dat zich in het stadscentrum van de stad Kopenhagen bevindt.

Kopenhagen is de hoofdstad van Denemarken en de stad ligt aan de oostkust van het eiland Seeland en op het eiland Amager. Het heeft, bij goed weer, uitzicht over de Sont naar de Zweedse stad Malmo.
Het stadspretpark Tivoli is in 1843 opgericht en is daarmee een van de oudste attractieparken van de wereld. Het is het drukst bezochte park in Denemarken met een record van 112000 bezoekers op een dag.

Een onderdeel van het park Tivoli is de concerthal. Onder deze concerthal tref je het aquarium aan.

Het aquarium is een enorme 30 meter lang, 3 meter hoog en 3 meter diep. Het volume is 270.000 liter en herbergt meer dan 2000 koralen en ruim 1500 vissen.
De voorruit is van acryl en is 15.5 centimeter dik. Het zijn meerdere delen aan elkaar gelast. Het gewicht van de ruit is 13.500 kilo!

Voor diegene die niet zelf actief zijn in de zeewaterhobby zullen genieten van de prachtige tafelkoralen en de vissen. Ben je thuis in de hobby zul je, ondanks dat het mooie exemplaren zijn, snel opmerken dat de koralen van kunststof zijn.
Ondanks dat het een rif moet uitbeelden beschouw ik het als een vissenaquarium.
Maar dan wel van een indrukkend niveau.
Ik zeg niveau en niet formaat. Het spreekt voor zich dat het alleen al door zijn formaat een enorm schouwspel is, maar het gaat hier ook om niveau.

Waterwaarden op peil houden in een groot aquarium is al een hele klus. Probeer je eens voor te stellen wat je zou doen als je correcties moet uitvoeren op een groot watervolume. Als je dan bedenkt wat de belasting van het water is als je er ruim 1500 vissen in hebt zwemmen.
Nu is 1500 vissen op 270.000 liter niet eens veel. Vele lezers hebben verhoudingsgewijs meer vis per liter thuis zwemmen, maar als je weet dat hier roggen, een zestal haaien een tweetal baarzen (meer dan een 120 centimeter per stuk) en een school goudmakrelen in zwemmen, begin je toch aan te voelen dat nitraat en fosfaat (om maar eens wat te noemen) goed onder controle gehouden moet worden.

Staand voor het aquarium en rustig de 30 meter overbruggend, valt op dat het aquarium geheel algenvrij is. Ook het bodemgrind is nog licht van kleur. Wat is daarvan de oorzaak?
Een gesprek met de curator levert het volgende op; Omdat de koralen van kunststof zijn is er relatief weinig licht nodig, tel daarbij op dat we het nitraat en fosfaatgehalte op vrijwel 0 weten te houden en je ziet het resultaat.
Uiteraard gaat de curator en een tweede medewerker met enige regelmaat in het aquarium om daaruit koralen te halen die na reiniging weer terug geplaatst worden. Ook de giga ruit wordt op die manier spik en span gehouden.

Een kijkje achter de schermen laat zien wat de curator al vertelde: het totale watervolume wordt ieder uur door een drietal enorme zandfilters geperst, een enorme koolfilter en door drie monsterlijk grote afschuimers.
Als je goed op de foto kijkt zie je dat de schuimers niet voorzien zijn van een opvangbeker maar dat het afgeschuimde direct via een dikke PVC buis wordt afgevoerd.
Om de enorme belasting te bevechten is ook een grote ozon generator geïnstalleerd. De afschuimers worden gevoed met 10 gram ozon.
De redox schommelt tussen de 350 en 400. Als de redoxwaarde de 450 bereikt zorgt de beveiliging ervoor dat de toevoer direct stopt. Als de redox een waarde van boven de 500 bereikt kun je ervan uit gaan dat alle anorganische stoffen verbrand zijn en dat dan het organische ook flink aan de beurt is. Om het wat sprekender te maken, de longblaasjes van de dieren/haaien zullen verbranden en de dood is zeker. Daarom is een veiligheidsysteem zoals zij hebben heel zinvol.

Een directe afvoer op de eiwitafschuimer

met elkaar goed voor 270000 liter per uur

Redox = de verhouding tussen reducerende stoffen (fenolen/nitraat/fosfaat e.d.) en oxiderende stoffen (zuurstof). Ook wordt wel gezegd “de mate waarin de watersamenstelling in staat is zelfreinigend te zijn”

De dieren in het aquarium zijn, door de ogen van een hobbyist die vergelijkt met dezelfde soorten in zijn huisaquarium, werkelijk enorm.
Een volwassen French Angel (paru) van een doorsnede van 40 centimeter is prachtig. Ook de andere keizersvissen zoals de asfur zijn zeer indrukwekkend. Doktersvissen van een ruime 50 centimeter zullen voor de duiker geen verrassing zijn, maar de hobbyist is het niet gewend.
De collectie omvat in vol formaat kogelvissen, soldaatvissen, trekkervissen, vlindervissen, keizersvissen, baarzen, makrelen, roggen, haaien, murenen en vlindervissen. De lijst is niet compleet, maar om je een indruk te geven.

Het pretpark gaat om 12 april aanstaande de deuren weer opendoen voor het publiek. Het is open gedurende het seizoen en in voorbereiding op de opening waren al veel mensen aan het werk.
Het aquarium ziet er doorlopend verzorgd uit en omdat er een tijdje een SandTiger haai ingezeten heeft die een visje of meer zich ook goed liet smaken naast het aangeboden voer werd het tijd om het vissenbestand weer aan te vullen.
De Jong Marinelife is de hoofdleverancier voor vele publieke aquariums in Europa en ook Tivoli betrekt de vissen van De Jong Marinelife.
Samen met Andre die vele vissen, roggen en haaien transporten verzorgt was het weer een belevenis om de grote hoeveelheid dieren behouden over te brengen

De dieren waren uitstekend op forse hoeveelheden water verpakt en de rog werd vervoerd in een speciaal daarvoor, van filterinstallatie voorziene, kunststof bak. De temperatuur wordt ook nog eens geregeld achterin, dus dat was zeer professioneel verzorgd. Als je dan ziet dat er uitgepakt wordt en dat alle dieren in goede staat hun bestemming bereikt hebben is dat een goed gevoel.
De belevenis zat hem ditmaal in het gewicht van de auto en het weer. Met 40 boxen in de auto willen de veren achter wel wat indrukken en dat viel de Duitse douane ook op. In de nacht werden wij aangehouden, waarbij we op de vraag, wat vervoert u? antwoorden levende vis en een rog. Bij het openen van de deur waren ze onder de indruk van de installatie voor de rog en toen Andre ze het dier lieten zien, waren zij tevreden en zonder nog ergens naar te vragen konden we de weg vervolgen.
Het weer maakte er ook een potje van, in twee dagen tijd: zonneschijn, zwaarbewolkt, motregen, harde regen, hagel, natte sneeuw en zeer, zeer harde windstoten hebben we op de rit gehad.
Het toppunt was op een van de grote bruggen die je oversteekt van en naar Kopenhagen. Op die bruggen boven zee was de wind zo heftig dat ze als het ware aan de deuren rukte en aan de bovenzijde van de deur werd bij harde rukwind de buitenlucht zichtbaar. De wind trok haast de deuren van de auto. Vooral de slingerende vrachtwagens maakte het dat je op je hoede moest zijn.
Met aangepaste snelheid hebben we de rit gereden en hebben zich geen bijzonderheden voorgedaan.