Belgie, zeewaterforum, zeeaquarium, Luc, Anja, Zilverhaai, Aquarium fotografie
MACNA XIX, Pittsburgh, USA 2007.
Impressie van de 19e Macna, Pittsburgh PA, USA
Voor alweer de 19e maal is de Macna georganiseerd. Deze grootst opgezette jaarlijkse happening is het prestige evenement van de Noord Amerikaanse zeewater aquarium hobby.
Ditmaal was de eer toebedeeld aan de zeewatervereniging van Pittsburgh, Pennsylvanie. Ruim een jaar is er gewerkt om de 19e Macna mogelijk te maken. Er komt heel wat bij kijken om een beurs te organiseren met meer dan 100 standhouders, ruim 20 sprekers van diverse continenten over te laten komen, een banket met ruim 650 eters te herbergen en een groots opgezette loterij met vele hoofdprijzen harmonieus te laten verlopen.
Ze zijn er met de gehele vereniging en alle helpers in geslaagd.
Het programma van de Macna was verdeeld over drie dagen en ik zal vanuit mijn perspectief verslag doen van drie dagen zeewaterhobby in de Verenigde Staten.
Dag 1. Vrijdag 14 september 2007.
De reisdag ervoor was uitstekend verlopen en een kleine anecdote wil ik je niet onthouden. Toen we bij het eten een wijntje bestelde en er Fish Eye op het label stond, met de mededeling dat deze uit het glas zou kunnen springen, moesten we lachen en wisten dat we in het goede vliegtuig plaats hadden genomen.
Nadat wij waren opgehaald van het vliegveld en aankwamen op de locatie het hotel Radisson, was er tijd genoeg om te acclimatiseren.
In hetzelfde gebouw waren alle faciliteiten ondergebracht, dus zonder reistijd kon je van je hotelkamer direct naar het evenement en retour. Dit werd door vele bezoekers gewaardeerd.
Voordat het evenement kort na het middaguur officieel zou beginnen, had ik de conferenceroom al bezocht. Deze zaal had uiteraard mijn aandacht omdat ik als spreker voor dit evenement was uitgenodigd.
De grote zaal met een capaciteit van 600 stoelen had in het midden een sprekersgedeelte en op een drietal grote schermen werd het beeldmateriaal vertoond. Imposant van opzet kun je het moeiteloos noemen. De bezoeker werd een ruime keuze geboden. Iedere bezoeker droeg een badge aan een koord zodat je kon wie nu wie was en op de achterzijde was het programma gedrukt. De dagelijkse activiteiten bestonden uit het bezoeken van de beurs, een workshop of een spreker beluisteren.
Als opening hebben we de eerste spreker beluisterd, Mike Palleta. Zijn lezing ging over farmaceutische toepassingen in de hobby en ik was aangenaam verrast door de lezing. De zaal was nagenoeg helemaal vol en de sfeer was uitstekend te noemen. Ik zeg het nog maar eens, het is indrukwekkend om een lezing met een ruime 500 a 600 mensen te beleven.
Andre en ik hebben daarna afwisselend lezingen en de beurs bezocht. Het is overigens verbazingwekkend om te ervaren hoeveel bekenden je zover van huis tegenkomt. Vanaf 2005 heb ik met enige regelmaat een evenement in het buitenland bezocht en de mensen die ik toen ontmoette kwam ik nu weer tegen.
In de USA noemen ze deze mensen echte “reefgeeks”. Het tegenkomen van voor jouw bekende mensen ver van eigen huis geeft een extra dimensie aan de belevenis!
Movie! Fragment of openinglecture by Mike Palleta
Movie! Light moving on rails
Voor de vrijdagavond was een receptie georganiseerd waar een geschatte 500 mensen aan deel namen. Als gastspreker was dr Bruce Carlson gevraagd. Voorheen werkzaam op Hawaï en nu al enkele jaren werkzaam bij het grootste publieke aquarium ter wereld: Het Georgia Aquarium in Atlanta.
Nadat er lang geheimzinnig gedaan moest worden m.b.t. de bouw van dit complex en op welke wijze er dieren in zijn gebracht, kon het stilzwijgen doorbroken worden. Bruce Carlson vertelde met gepaste trots het verhaal dat werd ondersteund met een fraaie fotopresentatie.
Na de receptie werden we door enkele mensen gevraagd of we ook naar de party zouden komen. Uiteraard gingen we op deze uitnodiging in. Toen ik echter naar de bar van het hotel wilde lopen, ervan uit gaand dat het daar plaats zou vinden, werd ik teruggefloten. Nee, nee, de party was op de vijfde verdieping, kamer 500 en nog wat.
Nieuwsgierig gingen wij mee, en tot onze verbazing was een hotelkamer geheel omgetoverd tot een ruimte waarin veel te eten en te drinken te vinden was. Iemand had ook een Wii aangesloten op de grote LCD televisie aan de muur en het was hilarisch om de “bekende” en minder bekende gasten het tegen elkaar op te zien nemen in allerhande spellen.
De volgende dag hoorde we dat er vier van dergelijk party’s waren georganiseerd door de bezoekers onderling en dat bij twee daarvan het gehele meubilair op de gang was gezet om de ongeveer 100, ja ik typ 100! mensen kwijt te kunnen. Uiteindelijk heeft de security vriendelijk doch dwingend e.e.a. recht gezet.
Moe, maar voldaan werd deze dag afgesloten. Immers, de volgende dag was het ontbijt vanaf 07.00 en de eerste spreker zou starten om 08.00 waarna ikzelf aan de beurt zou zijn.
Dag 2. Zaterdag 15 september 2007.
De wekker liep heel vroeg af en we waren op tijd waren voor het ontbijt. We vroegen ons af hoeveel mensen er zouden komen opdagen in de immens grote zaal op dit vroege uur.
Nu stond Anthony Calfo ingedeeld om 08.00 met een lezing Toxicologie in the reefaquarium. Anthony bewees maar weer eens dat hij een publiekstrekker is want de zaal zat om 07.50, ja dat is tien voor acht in de zaterdagmorgen, nagenoeg vol.
Omdat de meeste sprekers hun presentaties op een USB stick bij zich hadden kon je van te voren de presentatie testen. Samen met Anthony deden we de test en kon ik voor het eerst vanaf de sprekersplaats in de zaal kijken. Oef, dat was even slikken. Al die mensen. Dat leverde wel wat kriebels op moet ik zeggen.
De lezing van Anthony Calfo was informatief en vol leuke anekdotes en viel goed in de smaak bij de mensen. Nadat Anthony de laatste vragen had beantwoord was het mijn beurt. Adam Cesnales deed die ochtend de introducties en ik hoorde dat hij mij als de Europese Anthony Calfo voorstelde (in het Nederlands spreek ik ook veel en snel in relatief korte tijd, gelijk een snelle spreker als Anthony). Deze introductie deed mijn zenuwen nog wat toenemen en nee-schuddend en zwaaiend naar het publiek nam ik al weer afscheid voordat ik begonnen was. Dit leverde flinke hilariteit op en het ijs was daarmee wel direct gebroken.
Elke spreker had 50 minuten de tijd en na ongeveer 35 a 40 minuten was mijn lezing afgelopen en heb ik een twintigtal vragen kunnen en mogen beantwoorden.
Kritisch als ik altijd ben vond ik dat mijn lezing wat vlotter had gekund, echter de complimenten van de mensen na de lezing wonnen het van mijn eigen kritiek.
Iedere spreker kon door middel van een originele vraag aan het publiek een winnaar aanwijzen van een Nanocube. Een klein maar prachtig aquarium compleet met techniek.
Mijn vraag luidde: wie de grootste binding met Nederland had van alle aanwezigen uit de zaal. Uiteindelijk bleek een man die als dertienjarige vanuit Gouda was geëmigreerd naar Canada en later naar de U.S.A. de beste connectie te hebben. Dankbaar nam hij zijn prijs in ontvangst.
De rest van de dag hebben we doorgebracht met het bezoeken van andere lezingen, de beurs en het beantwoorden van vragen van mensen naar aanleiding van de presentatie.
Movie!! Zero Edge Aquarium
Movie!! Vendor impressions
Vanaf 07.00 zou het banket beginnen en een enorme zaal waar uiteindelijk een 700 mensen zouden eten was al geprepareerd.
Tijdens het eten was het vooral contacten leggen en bijpraten. Direct na het dessert was de gastspreker van die avond aan de beurt. Vanuit Australië van dr Gerald Allen ingevlogen. Deze man heeft zo enorm veel projecten en duikexpedities op zijn naam staan voor overheden en National Geographic dat hij uit zijn rijke ervaringen ons van alles voorschotelde.
De video-opnames waren adembenemend mooi en via zijn presentatie kregen we een beeld van het natuurschoon boven en onder water welke onze planeet nog rijk is.
Een hoogtepunt met veel humor waren video-opnamen van twee onderzoekers die tijdens een duik, behoorlijk diep, met elkaar vrijelijk communiceerde. Het kleurrijke taalgebruik, dat door de helium klonk als Donald en Dagobert Duck die tegen elkaar aan het praten waren, deed het heel goed bij het publiek.
De korte opname die je kunt zien door de link hieronder aan te klikken is van enige afstand en schuin gemaakt. Het doet geen recht aan de beelden en de sfeer van die avond, maar ik wil het je toch niet onthouden.
Movie! Banquet
Movie! Dr Gerald Allen, Helium talk (takes several minutes!)
Dag 3. Zondag 16 september 2007.
Persoonlijk vond ik de zaterdag en dan met name de zaterdagavond het hoogtepunt van de Macna.
Er waren nog kwaliteitssprekers aan de beurt op de zondagmorgen en ook de beurs was nog in volle gang, maar toch ervaarde ik de zondag als de minste dag. Zo anders dachten vele bezoekers daar over. Dit waren de bezoekers die kaartjes hadden gekocht voor de loterij die als sluitpost diende voor de 19e Macna.
Toen Andre en ik rond de start van de loterij gingen kijken in de grote conferenceroom wisten we even niet wat we zagen. Alle stoelen waren bezet en velen namen genoegen met een staanplaats. Ik schat dat er ruim 750 mensen aanwezig waren en in spanning de loterij volgden.
Tijdens het gehele event stonden er in een ruimte wel 25 emmers die alle stonden voor 1 of meerdere prijzen per sponsor. De gekochte lootjes kon je in 1 of meerdere emmers neer keuze deponeren zodat je zelf de keuze had voor welke prijzen je wilde meedingen.
De prijzen waren niet gering, van complete sets bacterieculturen van Prodibio tot aan armaturen voorzien van LED techniek door Solaris. Er waren aquariums in alle vormen en maten te winnen, met als klapper op de vuurpijl een hoofdprijs van Zero-Edge die een aquarium compleet met meubel en techniek aanboden voor de loterij ter waarde van 20.000 dollar. Dat verklaart de enorme toeloop helemaal!
Macna als ervaring
Waarom ga je naar de Macna? Vanzelfsprekend heeft een ieder zo zijn motivatie maar laat ik eens wat proberen. Ga je voor de nieuwste snufjes op de beurs en tref je die ook aan? Door het Internet en de snelle verspreiding van nieuwtjes tref je nauwelijks iets aan dat je nog helemaal niet kent. Daarvoor hoef je het dus niet te doen. Wil je de technieken van dichtbij en live bekijken en aanraken, Ja dan is de beurs wat voor jou.
Ga je voor de sprekers naar de Macna? Gelet op de grote en vaak behoorlijk volle zaal denk ik het van wel. Natuurlijk zijn lang niet alle onderwerpen voor iedereen van belang en is veel van wat je hoort en ziet min of meer al bekend, maar de spreker live zien en horen heeft een aantrekkingskracht voor velen.
Ga je om elkaar te ontmoeten en bij te praten,…Ja ik denk dat het een grote aantrekkingskracht heeft. Ondanks de snelle communicatiemiddelen blijft het leuk om hobbyisten/fishgeeks in persoon te ontmoeten. De handruk, het gesprek, het drankje, het hapje,…het opdoen van nieuwe contacten op persoonlijke manier. Ja, daarom ga je naar de Macna.
Nadat alles was opgeruimd door de vele helpers en de organisatie zijn we later op de dag opgehaald door Anthony en zijn vriendin en hebben we in het gezelschap van de andere Europeaan Daniel Knop mooie plaatsen in Pittsburgh gezien.
Het plaatselijke Universiteitsgebouw en de panoramaview over down-town Pittsburgh met de vele, vele bruggen vormden voor mij de hoogtepunten.
Zou ik bij gelegenheid de reis weer maken? Zonder twijfel.
Menu
Reef movies
Non Photosynthetic
