Ron Hessing, Boston, Boston Reefers, Randy Holmes-farley, Bubble King, Phosphate remover, Dialyseas, Seavisions, Aquarium dializer, PH meter, Redox meter, Accryl aquarium, temperatuurmeter, top of the hubs, prudential building
Boston Reefers, Boston MA, USA 2007.
A Flying Dutchman to Boston MA, USA
Iedere keer als ik aan een reisverslag begin start ik in de trant van “ik kreeg een uitnodiging en uiteraard kon ik dat niet weigeren enz enz”. Nu lijkt het alsof ik geen Nee kan zeggen en daar zit een kern van waarheid in. De drie belangrijkste werelden waarin ik (en de meeste die dit lezen) leven zijn gezin, werk en hobby. Hoe vaak zeg je nee als je vrouw, kinderen of je werkgever je wat vraagt? Precies, niet zo vaak.
Nu is dat bij mij in de hobby ook zo. Het is altijd weer een plezier als een vereniging je vraagt om ergens een verhaaltje te doen. Er komen mensen speciaal naar een dergelijke bijeenkomst om met elkaar te praten en weer eens wat anders te zien en te horen. Dat is het terrein van een spreker. Ik verzeker je, een van de leukste dingen om te doen in de hobby!
Oké, genoeg gekletst,….
Na het lezen van de E-mail die ik ontving van de voorzitter van de Boston Reefers, dhr Greg Hiller, hoefde ik niet lang te denken. Contacten werden opgezet en plannen gemaakt. Het weekend van de 29E September zou ik deelnemen aan de maandelijkse bijeenkomst van de Boston Reefers.
Boston Reefers meeting.
De Boston Reefers vereniging is een behoorlijk grote vereniging, die ongeveer 350 leden telt en deze mensen komen uit de gehele Boston regio.
De maandelijkse meetingen worden doorgaans prima bezocht, niet in de laatste plaats door de vele activiteiten die plaatsvinden. Het programma bestaat doorgaans uit koralenstekken ruilen, sprekers en een loterij.
Het programma voor zaterdag 29 september voorzag ditmaal in twee sprekers, Randy Holmes-Farley en Ron Hessing. Randy Holmes-Farley had een voordracht over Ozon en mijn lezing handelde over Europese manieren van aquarium houden.
Voor deze gelegenheid was er een auditorium gehuurd op het Universiteitsterrein van de Boston University. Op enkele oude en krakkemikkige stoeltjes na, een mooie ruimte met een megagroot projectiescherm!
Zaterdagmiddag was ik ingedeeld na Randy Holmes-Farley en de pauze (Pizza voor iedereen!).
De dag ervoor
S, morgens was het heel vroeg uit de veren om naar Schiphol te gaan. Vriend Andre zette mij af en nog voor de files goed en wel op gang kwamen was ik op Schiphol en Andre weer terug.
De vlucht ging van Amsterdam naar Philadelphia, vervolgens door naar eindbestemming Boston. Het vliegtuig vertrok op tijd en omdat de stoel naast mij niet bezet was kon je van iets meer ruimte en comfort spreken. De vlucht ging voorspoedig en 8,5 uur later dan vertrek was ik op de luchthaven van Philadelphia.
Het is de stad waar de films Rocky zijn opgenomen, hetgeen je niet zal ontgaan door de vele merchandising in de winkels.
Het is sowieso een fraaie luchthaven met vele winkels en grote foodcourts. Je voelt je best rijk daar in de USA op het moment, de koers staat dermate gunstig voor ons dat je van alle dollarprijzen een ruime 30% kunt afhalen en je weet wat het je in Euros kost. De prijzen van kleding, parfums en elektronica, om maar eens wat voorbeelden te noemen, zijn er toch al lager en dan rekenen met deze koers doet kopen. Prima vertoeven daar!
Er is overigens heel weinig reden om Mc Donalds te eten op de vliegvelden en in de shopping malls. Het tegenwoordige foodcourt, een plein met allerlei eetgelegenheden met een groot centraal terras, heeft uitstekend vers bereid eten te bieden. Chinees, Japans (verse sushi), Italiaans enzovoorts. Een vers op de bakplaat bereidde hoofdmaaltijd met twee soorten vlees en groenten inclusief drinken voor gemiddeld 6,5 dollar is echt veel waar voor je geld.
Na de verbindingsvlucht van Philadelphia naar Boston hoefde ik na aankomst slechts 5 minuten te wachten op Greg die mij ophaalde en naar de andere kant van Boston reed. Greg woont in een plaatsje buiten Boston en zijn huis was tevens mijn logeeradres.
Ik had het niet beter kunnen treffen. De hele Boston regio doet wat Europees aan en de groene omgeving met de fraaie huizen is een lust voor het oog. In de middag heb ik wat foto’s gemaakt van de huizen en omgeving, zodat je een beeld krijgt van waar ik verbleef.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Wat het weer betreft was het absoluut geen klagen. Nadat het zomerse weer verdwijnt en het kouder wordt wil het vaak zo zijn dat er in de herfst nog een week mooi weer is met aangename temperaturen, hetgeen de Amerikanen “Indian Summer” noemen.
Dit keer duurde de Indian Summer al twee weken en de temperatuur tijdens mijn verblijf is niet beneden de 25 graden geweest. De zon liet zich vrijwel de gehele dag zien!
Nadat ik kennis maakte met de vrouw des huizes en de twee kinderen, en mijn spullen op de zeer ruime zolderkamer (met prachtig uitzicht op een meertje achter het huis) had neergezet was het tijd om het mooie zeewateraquarium van Greg te gaan bekijken.
In een kamer die aan het huis gebouwd is, staat een groot aquarium. Het is 220 cm lang, 100 cm diep en 80 cm hoog. Het aquarium staat vol met rifbouwende steenkoralen en een enkel softkoraal. Het is een geluidsarme opstelling, hoofdzakelijk doordat alle techniek en sump in de kelder staat.
De opvallendste zaken aan dit aquarium zijn de bewegende verlichting op een rails (om de twee uur schakelt een timer het systeem, zodat de lampen twee centimeter verschuiven) en de koralen zelf.
Onderstaand zie je in de frames een twintigtal foto’s die een goede weerspiegeling geven van de verlichting en de inhoudt van het aquarium.
Klik op de kleine foto, en er zal een groter formaat geopend worden.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Voor de avond was een diner georganiseerd en met een 15tal mensen van de vereniging hebben we uitstekend gegeten bij een restaurant dat Mexicaans eten serveerde.
Bij thuiskomst ben ik naar boven gegaan, ik zag het bed en direct daarop weet ik niets meer,..
De dag van de meeting, Snowden auditorium.
Na een goede nachtrust smaakte het ontbijt prima en nadat ik wat tijd had gespendeerd aan fotografie in de directe omgeving was het alweer tijd om te vertrekken naar het Snowden Auditorium.
De meeting zou starten op 12.00 en eindigen om ongeveer 16.00. Ondanks het fantastische weer waren er toch nog een 60-tal mensen bij aanvang aanwezig.
Na de introductie ging Randy Holmes-Farley van start met zijn lezing over Ozon, die ongeveer een uur duurde. Na een vragenkwartiertje was het tijd voor pauze en pizza.
De vereniging is goed commercieel bezig. Naast de lootjes die werden verkocht vonden de petjes, mutsen, bekers, kalenders, en T-shirts met het Boston Reefers logo gretig aftrek.
Dat vult de verenigingskas prima!
 |
 |
 |
 |
Na de pauze was het mijn beurt en tot mijn niet geringe verrassing waren er ruim 20 personen extra in de zaal. Wat je van ver haalt, moet wel lekker zijn was de gedachte blijkbaar. Na de introductie ging ik van start voor een prima gevulde zaal. De presentatie ging voorspoedig en de reacties van de mensen tijdens en na de presentatie waren positief. Een lekker gevoel!
Een paar mensen van de vereniging waren inmiddels goede bekenden aangezien ik ze al had ontmoet in 2006, New York en in 2007, Pittsburgh.
Zij stelden voor om enkele aquaria te bezoeken en afsluitend zaterdagavond in Boston te gaan vertoeven, waar ik (geen verrassing meer inmiddels..) geen nee tegen kon zeggen!
In een verslag horen op aquariagebied met name de highlights aan bod te komen en met name het laatste aquarium dat we bezochten van eigenaar Paul, was met recht het hoogtepunt.
Als autoliefhebber had ik tussen haakjes ook geen klagen. Mijn reisgenoot en gids voor de zaterdag was Joe Scavo. Sinds 2006 heb ik met enige regelmaat contact met hem en het klikt goed tussen ons, twee hobby fanaten. Joe bezit sinds enkele maanden een prachtige zwarte BMW M3 cabriolet en met het mooie weer van dat weekend werd een pracht combinatie gevormd.
Nadat we een lekker koud lokaal biertje hadden genuttigd bij vriend Liam vertrokken we naar het laatste adres. Het laatste aquarium dat ik deze dag zag, was van Paul. Paul woont in een prachtig huis en twee jaar geleden besloot hij zijn achtertuin op te offeren voor een serre. Het is een schitterende grote, half ronde serre geworden waarin veel tropische planten zijn verwerkt en meerdere zitgelegenheden. Op de achtergrond hoor je rustgevende muziek en centraal staat een prachtig aquarium. Het is om meerdere redenen een bijzondere opstelling.
Het aquarium is geheel van acryl en je kunt er omheen lopen. Alle kabels en kunststof doorvoeren en retouren zijn verwerkt in de vier steunen waarop het aquarium staat. Dat Paul oog heeft voor detail zie je aan het gehele interieur en vooral de houten constructie waaraan de armaturen hangen zijn een goed voorbeeld.
De specificaties van het aquarium zijn als volgt: Lengte 213 centimeter, 107 centimeter diep en 76 centimeter hoog.
Het aquarium heeft, exclusief sump inhoudt, een volume van 1618 liter. Het heeft een centraal in het midden geplaatste overloop van 30 centimeter bij 20 centimeter.
|
De hoofdpomp is een Reefflow Uno van het merk Sequence en de pompen in het aquarium zijn de Tunze Streamers waarvan er vier aanwezig zijn. Twee daarvan hebben een vaste stromingsrichting en twee worden bewogen door een roterend mechanisme, de Wavy Sea golfmakers. Het geeft een turbulente stroming, dat je niet of nauwelijks kunt bereiken met vaste stromingsrichtingen.
De verlichtingsarmaturen zijn van Maristars en beide hebben 2 X 250 watt HQI 10.000 kelvin lampen en twee ATI Blue Plus 39 watt T5 lampen als bijverlichting. De voedingen zijn van het merk Ice Cap.
De grootste eiwitafschuimer is een Bubble King 250 intern.
Opvallend aan de eiwitafschuimers zijn de omgekeerde trechters op de deksels en de luchtslangen naar buiten.
Paul vertelt: ook ik had behoorlijk wat problemen met verdamping van het water en het vocht dat vrijkomt. Na wat geëxperimenteer kwam ik erachter dat de eiwitafschuimers verantwoordelijk waren voor het vocht. Sinds ik het vocht op deze manier naar buiten leid is mijn kelder kurkdroog!
Het Seavision systeem werd al in 1997 beschreven en is naar mijn weten nooit een succes geworden, en ik was verrast een Dialyseas Unit made by Seavisions aan het werk te zien.
het hoofddoel van dit systeem is om geheel zelfstandig het zoutgehalte in je systeem op de door jouw gewenste waarde te houden, het aquariumwater effectief te filteren en je verdampte water aan te vullen.
Het werkt als volgt: Het systeem bevat in feite twee interne filtersystemen. Het ene betreft een filtersysteem om osmosewater te maken en de andere filters worden dagelijks in de medische wereld gebruikt als (menselijke) kunstnieren. Dezelfde filtermembranen die gebruikt worden om bij mensen bloed te zuiveren worden in dit systeem toegepast.
De hoeveelheid te zuiveren water is afhankelijk van de mate waarin het belast wordt en de omvang van je systeem. Je kunt het systeem net zoveel, of meer, water laten zuiveren als dat je nu handmatig doet om je waterwaarden op peil te houden.
Het systeem is altijd aan je aquarium aangesloten, maar filtert niet continue. Het kan maximaal 48 keer per 24 uur schakelen en een ingestelde hoeveelheid (tot maximaal 190 liter per dag) filteren. Deze hoeveelheden te filteren water overstijgen veruit de gemiddelde aquaria grootte. Om je een idee te geven, kan je er een aquarium van 30000 liter in een maand mee filteren.
De dializer filtert blijkbaar heel effectief en als gevolg zal het zoutgehalte en hoeveelheid sporenelementen verminderen. Dit systeem meet het zoutgehalte continue en zodra het zoutgehalte onder de door jezelf ingegeven waarde komt zal er vanuit een apart aangesloten vat, zout geheel zelfstandig door de dializer geïnjecteerd worden in het aquariumwater zodat het zoutgehalte altijd gelijk blijft. Ook is er een oplossing met sporenelementen aanwezig en de Dailyseas vult de verloren gegane elementen aan.
Het resultaat is continue waterfiltering en verversing zonder dat het bij de dieren stress oplevert. De waterwaarden en het zoutgehalte veranderen niet of nauwelijks.
Bij een waterverversing breng je uiteraard een grote hoeveelheid vers (en wat agressiever) water in. In dit geval niet, het gezuiverde water gaat retour het systeem!
Je kunt handmatig het gewenste zoutgehalte instellen, De PH wordt op 8.2 tot 8.3 gehouden door de constante aanvoer van gebufferd vloeibaar zoutoplossing, De Dialyseas filtert zoveel vuil weg, dat een constant hogere Redoxwaarde wordt bereikt, calcium wordt continue toegevoegd als onderdeel van het zout, Ammonia, nitriet, nitraat en fosfaat worden op 0 gehouden als het aanbod de filtercapaciteit niet overschrijdt.
Paul vertelt dat het systeem precies bijhoudt hoeveel water je filtert en hoeveel zout er ge en verbruikt wordt en dat de membranen ongeveer 4 tot 6 maanden meegaan.
Het onderhoud is beschreven in een logboek dat in de kelderruimte hangt. Het onderhoud is verdeeld in wekelijkse, maandelijkse, kwartaal en jaartaken. De grote drie, Rust, Reinheid en Regelmaat gaan in het geval van Paul geheel op. Het resultaat mag er dan ook zijn.
Het was al donker toen we het huis van Paul verlieten en we naar het centrum van Boston reden.
We zijn in het uitgaansgedeelte gaan eten in een gelegenheid die Cheers (naar de gelijknamige serie en nagebouwd) genaamd is en afsluitend zijn we in het Prudential Building op de 52e verdieping nog wat gaan drinken. Het uitzicht van een dergelijke hoogte is fenomenaal, en de foto’s geven je een indruk van de forse hoeveelheid lampjes daar beneden.
De vier mensen die mee waren Greg, Joe, Chew en Dawn waren zeer gastvrij en ik kan terugzien op een uitstekend weekend. Als jullie na het lezen van het verslag en het bekijken van de foto’s er een voorstelling bij hebben, is het verslag geslaagd.
Menu
Reef movies
Non Photosynthetic
